Περιοδοντικές νόσοι (Ουλίτιδα — Περιοδοντίτιδα)

Οι κυριό­τε­ρες  φλεγ­μο­νώ­δεις νόσοι του περιο­δο­ντί­ου είναι η ουλί­τι­δα και η περιο­δο­ντί­τι­δα.

Η ουλί­τι­δα είναι η φλεγ­μο­νή που προ­σβάλ­λει τους επι­φα­νεια­κούς ιστούς, τα ούλα, με συμ­πτώ­μα­τα όπως

• Πρη­σμέ­να ούλα με έντο­νο κόκ­κι­νο χρώ­μα
• Ουλορ­ρα­γία
• Ευαι­σθη­σία κυρί­ως στο κρύο
• Κακο­σμία στό­μα­τος

Εάν η ουλί­τι­δα παρα­μεί­νει αθε­ρά­πευ­τη εκτεί­νε­ται στους βαθύ­τε­ρους ιστούς προ­κα­λώ­ντας  απο­κόλ­λη­ση των ούλων και απορ­ρό­φη­ση του οστού που στη­ρί­ζει τα δόντια. Η κατά­στα­ση αυτή είναι γνω­στή ως  περιο­δο­ντί­τι­δα και έχει ως απο­τέ­λε­σμα

• Υπο­χώ­ρη­ση των ούλων και εμφά­νι­ση τμή­μα­τος της ρίζας του δοντιού μέσα στο στό­μα με επα­κό­λου­θη αύξη­ση της ευαι­σθη­σί­ας στο κρύο και γλυ­κό

• Αυξά­νου­σα κινη­τι­κό­τη­τα δοντιών

• Μετα­κί­νη­ση των δοντιών σε άλλη θέση στο φραγ­μό

• Απο­στή­μα­τα ούλων και πυόρ­ροια

• Δυσκο­λία και πόνος κατά τη μάση­ση

Η περιο­δο­ντί­τι­δα θεω­ρεί­ται η πιο συνη­θι­σμέ­νη αιτία απώ­λειας δοντιών στους ενή­λι­κες ενώ η συχνό­τη­τα εμφά­νι­σης της είναι πολύ υψη­λή σε ηλι­κί­ες άνω των 50 ετών. Δυστυ­χώς ο ασθε­νής αντι­λαμ­βά­νε­ται τη νόσο σε προ­χω­ρη­μέ­νο στά­διο. Η έγκαι­ρη διά­γνω­σή της μπο­ρεί να γίνει από ειδι­κό Περιο­δο­ντο­λό­γο ή τον γενι­κό οδο­ντί­α­τρο.

Προ­δια­θε­σι­κοί παρά­γο­ντες  της περιο­δο­ντί­τι­δας θεω­ρού­νται

• Η μικρο­βια­κή πλά­κα, που συσ­σω­ρεύ­ε­ται είτε λόγω κακής στο­μα­τι­κής υγιει­νής είτε ατε­λούς απο­μά­κρυν­σης της
• Κλη­ρο­νο­μι­κό­τη­τα
• Κάπνι­σμα
• Άγχος
• ο μη ελεγ­χό­με­νος δια­βή­της
• Νοσή­μα­τα όπως λευ­χαι­μί­ες, AIDS
• Ορμο­νι­κές δια­τα­ρα­χές
• Λήψη φαρ­μά­κων
• Τραυ­μα­τι­κή σύγκλει­ση